moving

De laatste nacht

30 november, 2017

door — Gepost in Mijn leven

De laatste nacht in ons huis. Ons eerste echte huis. Natuurlijk woonden we al eerder samen in Tilburg, maar dat was ‘slechts’ een studio in een studentenwoning. Nadat we in 2008 allebei ons tweede diploma hadden behaald, waren we klaar voor het werkleven en dus ook voor een echte woning. En zo verhuisden we in januari 2009 naar Etten-Leur.

En dat huis is wel echt ons thuis geworden. We trouwden er (soort van), we leerden de buren kennen en weer hun buren, we hadden elkaar lief, we maakten ruzie, we kookten en bestelden eten, werden goede bekenden met de pakketbezorger, hadden 3 positieve zwangerschapstesten, kregen 2 geweldige kindjes, hielden bijna 100 barbecues, we haalden in de zomer weleens schuttingdelen weg, zodat de kinderen een 3x zo grote tuin hadden, lachten om de klungeligheden van de buurkat, rouwden om de levend begraven hamster van de andere buren, joegen in adamskostuum een inbreker de tuin uit, baalden van een gestolen fiets, zetten de poort met mooi weer open zodat alle buurkinderen in en uit konden lopen, we nodigden vrienden uit, maakten muziek, vertelden de prachtigste en meest onwaarschijnlijke verhalen, we lachten, we (Froukje) huilden om disneyfilms, we (Fedde) lieten heel veel glazen kapot vallen, we lazen verhalen voor, zongen liedjes, keken naar hoe de kinderen steeds groter groeiden en naar hoe Fedde steeds kaler werd en Froukje steeds grijzer, we maakten rotzooi, de kinderen maakten nog meer rotzooi, we ruimden alles op. En de afgelopen 2 maanden ruimden we alles wat grondiger op, wagens vol gingen naar de stort, zakken vol kleding in de kledingbak, auto’s vol spullen naar de kringloop. De dingen die overbleven, zitten nu in dozen.

Het huis is kaal, maar het is nog steeds ons thuis. Voor een laatste nacht. Morgen nog een laatste dag. Dan is het echt klaar. Maandagochtend 4 december leveren we de sleutels in. Dankjewel huisje op de Vedelring, je hebt ons veel moois gebracht. Vooral een paar mensen om nooit te vergeten!

buren

2 thoughts on “De laatste nacht

  1. Mooi geschreven, bijna melancholisch, en wat een verhalen! Een huis met mooie herinneringen, maar gelukkig raak je die herinneringen nooit kwijt.
    Heel veel plezier gewenst in jullie ‘vakantiemaandje’ en daarna in een schitterend nieuw huis (ik heb wat foto’s gezien; wauw!) in Breda. Dat jullie daar maar weer veel fijne nieuwe herinneringen mogen maken.
    Liefs, Ine.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *


*

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>